batobalani
Female
Metro Manila, Sa Dilim
Kung hanap mo'y landi at puro kapalpakan
Kung naghahanap ka ng mapagpaparausan
Kung naghahanap ka ng ligaya
na hindi mo mahihita sa iba.

Lumapit ka.
Hahalikan ko ng aking mga salita
ang araw mong di man lang nahipo ng
mga nagkukunwaring mayuyumi.

Di ka magsisising
Binasa mo ang laman ng isipan ng pokpok na tulad ko.

<< January 2012 >>
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
01 02 03 04 05 06 07
08 09 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31









If you want to be updated on this weblog Enter your email here:



rss feed



Jan 9, 2009
Prosti's Entry #11: Balk Tanaw

May mga bagay na ang sarap balikan. On your way to school, you're gonna pass by a hotel where that bastard broke your sanctimonious feminity. You'd realize he did have a nice hard cock sticking out of his pants everytime he used to see you naked. Yeah, you'd pass by that hotel and you suddenly do the kagat labi thing, like you were ACTUALLY being fucked in the streets. Then you let your hair down because people might think you're a crazy hooker trying to drag some guy into a room for some fun.

Well, ganun kasarap bumalik sa nakaraan. Memories can become so alive, soo...alive; yet so scary it makes you want to turn around to face what happens right at this moment.

Naalala ko, may papel na inabot sakin, that night when I felt I was fortunate not to be Bella. Si Bella, you know, that Twilight girl who is annoyingly full of herself because she constantly thinks Edward got attracted to her because of her sex pheromones. Apparently, Edward is a vampire. Definitely, he was attracted to her. Maybe when they met, it was Bella's first day of her long awaited mens (May hormonal imbalance siguro siya). Naamoy ni Edward ang regla niya. Eww.

Naisip ko tuloy. Kadiri kaya na makipagsex ka sa babaeng may regla! Isipin mo, you bang her hard, so hard, that lumps of blood gush out of her pussy. Bloody mary.

Ayun nga, we go back to that time when with all pride, ego and strength mustered, a guy handed me a piece of toilet paper (or was that a bus ticket?) with his number on it. In my head, I was like: Hellow?! I write my number on men's palms and my name is engraved in their minds and dicks. Who the hell gives you any right to think you can actually give me a paper with your number and ask ME to call YOU? It's like giving me a tip when I dont even need one.

So, in too short a time that I didn't write, I have had a couple of freaks for customers.

Guy number 1: Pipoy daw. He's tall. You know the notion that tall guys have scrumptuous dicks? I can prove that relatively wrong.

Guy number 2: Vivo. Imagine, I had sex with a sick guy. Paulit ulit na sumisinghot si gago, habang umuungol ako. Nakakabadtrip.

Guy number 3: Manong dibidi. Nung bumili ako ng laban ni Pacquiao, nakita niya ako sabay sabing "Ateng Eva Fonda.." Siyempre anu isasagot ko? "Yes, kuya?" Magandang sa boses pa lang magsimula ka nang mang turn on. Guys go hard on big tits but get harder on women who have big tits and small but erotic voices. So there it goes, another guy experienced heaven here on earth. Sometimes I hate men who practice poor hygiene. Pero wag ka, libre yung dvd ko.

Let me go back to the guy whose name is Peter. I couldn't forget him. He was so gay, yet so masculine. It was like doing something wrong for all the right reasons, or doing something right for all the wrong reasons, or what the heck.

In one of my insomnia-stricken nights, I decided to get the paper (oh yeah, a bus ticket) from my drawer...


Posted at 08:01 am by batobalani
Comment (1)  

Dec 31, 2008
Prosti's Entry #10: Salamat

This has been quite a year.

Leche, English pa ang gusto.

Ngayong taon na to, ang daming nangyari. Madaming nagbago, umalis, bumalik, nawala, natagpuan, naalala, nasira, naayos. Hindi ko na maalala yung ibang nangyari, pero lahat ng mahalaga nandito isusulat ko na.

Ngayong taon na ito, naipagbuno ko yung tipo ng pagmamahal na alam kong mali. Hindi ko alam kung bakit ako lumalaban, kahit alam kong sa una pa lang talo na ako. Kungbaga lugi ka kasi TY na lang yung sex, ang liit pa ng etits. Ganun. Alam mu yung minsan masaya ka pero di ka sigurado kung gaano katagal kang masaya, sobrang pathetic mo nga kasi alam mong may alindog ka, at pokpok ka pero para kong linta kung makadikit sa isang totoy probinsyano. The horror. Kung pagmamahal talaga yung nararamdaman ko, baka dapat sa simula hindi ko na lang naramdaman. Pero katulad nga ng sabi nila, minsan pagka nagboblow job ka ng lalake, choice mo kung lulunukin mo yung tamod o hahayaan mo lang na sumirit at tumalsik kung san san sa kama at mangamoy clorox ang kuwarto mo. The power to make good choices is one thing that takes us to a level higher as compared to animals. Madami nang nakapagsabi sakin humiwalay na ako. Ewan ko ba. Kahit subukan ko lumayo, para akong tangang lapit ng lapit. Parang bayani, na makikipaglaban para sa mga taong bayang na sa huli ay iihian lang naman ang akong rebulto.

Ngunit, subalit, datapwat, siya parin ang masasabi kong isa sa pinakamainam, manamnam at pinakamabuting lalaki na nakilala ko. Natulungan niya ako sa mga oras na walang nakikinig, at natikman ko siya sa mga oras na kailangan ko ng librang kaniig. Nandiyan siya para pahintuin akong umiyak, para tulungan akong tumawa, para pakainin ako pag wala akong pangkain, para magsabi sakin na mahal niya ako ta may pangako siyang binitawan na hindi DAW niya ako iiwan. Lahat ng nangyari noon, lahat ng ginawa ny para sa akin, at lahat ng resibo, regalo, condom, pills, keychains, iyak, tawa, hotel, lahat na ng kaya kong alalahanin tungkol sa kanya, ay hinding hindi ko na makalilimutan ngayong taon o sa mga susunod pa. Anu man ang mangyari, mapagod man kami pareho, mawala man ang dalawang taon na binuno, isa lang ang aral na natutunan ko.

Di bale nang maiwan
Basta natikman. Yeah.

Ngayong taong ito, nakilala ko kung sino yung mga kaibigan mong tunay at kaibigan mong ilalaglag ka kapag nagkakasiraan na. Nakakatawa lang kasi nakakaya kong wala sila. Kaya ko pala. Nakilala ko yung mga kaibigang inintindi ako, tinanggap yung mga baluktot kung desisyon, yung mga pagiisip kong parang hindi inisip, at yung mga taong HANDANG PRANGKAHIN KA KAPAG NAGIGING GAGA KA NA. Salamat sa mga kapatid ko sa trabaho. Kung wala siya, baka di ako nakatagal sa ganitong industriya. Siya yung tinawag akong tulad na ng sister. Siya na ibinahay ako nung nabuwisit ako sa mundo. Siya na nandyan para makinig sa kakornihan at kalibugan ko. At siya na handang tumawa para sa mga kaengotan ko. Sa dalawa nyang alipores na sing ganda niya, na hindi nakalimot sa pag papaalala ng halaga ko. Sa kanilang hindi ako kinalimutang mahalin kahit na ang tigas ng ulo ko. Salamat. hindi ako magiging pokpok kung di dahil sa pangungunsinti niyo. Wahahaha.

Sa mga nagturo sa akin. Dahil sa inyo di ako maigging ganito ka galeeeng.

Sa lalaking nakilala ko dun sa banda dun. Di siya masarap. Pero Siya ang nagpakita sa kin na may halaga pala ako. Na hindi lang ako pang isang lalaki lang sa buong buhay ko. Na maaari pang may magpahalaga sa kin, kahit panandalian lang. Kung hindi mo ako hinalikan sa fire exit, baka hanggang ngayon, nanay, tatay, kaibigan, ex  at syota ko lang ang nakapagsabi na maganda pala ako.

Kahit matagal ko nang alam yun.

Sana magkita ulit tayo sa fire exit.

Sa pamilya ko. Ilang beses ko nang tinalikuran, minura, isinumpa, tinakasan. Pero Andito parin sila. Ayoko nang umiyak. Pero, salamat talaga. Kahit hindi nila mababasa to.

At sa nagbigay ng buhay sakin. Pre, tenkyu. Kundi dahil sa yo, wala akong a;indog ngayon.

At dahil sa madami akong iniyak habang ginagawa itong entry na to tapos may kumakanta sa utak kong "It's All Coming Back to Me", naisip ko yung mga plano ko ngayong taon.

Ngayon magbabagong buhay na ako. Ibang klaseng buhay na tatahakin ko. Magiging drug pusher na ako ngayon, parang kung baga sa isang college student parang graduate na. Pero, this year plano kong mag multi task. Magtuturo akong mangama ng madaming lalaki, at the same time magbebenta ako ng  damo para ipantustos ng luho ko.

Tapos nagbabalak na din akong bumili ng condo. Sosyal. Para malayo na sa mga pakialamero, alam mu yun, yung pag uusapan ka sa labas "Alam mo si ganto binebenta nag pekpek, eklabu.."

Sana maging ganto din kaganda ang susunod na taon. Alam mo yun, yung maraming bagay na dapat ipagpasalamat.

Panibagong taon na naman.


Posted at 07:50 pm by batobalani
Make a comment  

Prosti's Entry #9: Bagong Taon

 

Happy New Year!

(Putukan na!)


Posted at 06:31 am by batobalani
Make a comment  

Dec 27, 2008
Prosti's Entry #8: Asshole

I had a lame conversation with a pig fucker.

nathanalcon86: you are gonna be miserable
nathanalcon86: but ur not gonna accept that
nathanalcon86: but you will still be miserable
nathanalcon86: ^_^

prosti: i wont be
nathanalcon86: you are gonna be miserable
nathanalcon86: but ur not gonna accept that
prosti: im happy with what i have
prosti: and i always will be
nathanalcon86: no you're not

nathanalcon86: and i am not projecting if that's what you are thinking
prosti: okay
nathanalcon86: you are gonna die miserable
prosti: okay thanks.

nathanalcon86: you were miserable
prosti: okay
nathanalcon86: you are going to continue being miserable
prosti: okay
nathanalcon86: cause people don't change
prosti: okay

nathanalcon86: you are like a miserable magnet or you tend to put yourself in situations that makes you miserable
prosti: okay

Who do you think is more miserable?

The bastard is so fucking miserable that he wanted to project (yes he was projecting) that I'm the one who's miserable. What a fucking asshole.

I am a prostitute and I'm happy that I please men with my pussy, body and sense. He's so fat he had to go back to Iloilo and spend his time jacking off while leaving his poor ugly girlfriend behind, because he knew that he's gonna swat his ugly girlfriend dead flat when and if he ever thinks of going on top of her. 

Some pathetic losers really have long lives and big asses.

Now that is evil. :)


Posted at 02:22 am by batobalani
Make a comment  

Dec 24, 2008
Prosti's Entry #7: Kantahan

Late night post.

It's 3:14.

This Christmas is one of the worst I have had in years. It's the kind of event that I feel I should celebrate for tradition's sake. I look at everyone around me and I see people drinking, dancing, singing, eating all the dishes they do not normally serve. It's christmas anyway, they say.  If you look at the surface, they're happy. Still they're the kind of people who are probably thinking about where they would get the food they'll eat in the next few days.

Ang tawag dun, overspending. Ang tawag dun, tradisyon.

Sabagay, minsan ka na lang sasaya, lubos lubosin na.

Ayun nga, I asked my dad if I could gora with my girlfriends. He said it was ok. So fly kami to a friend's house and may-I-sing ako ng Aegis songs!.

Heto ako basang basa.
Walang kumakapa.

Okay. Korni.

Then kinanta ko ulit yung mga favorites ng mga babaeng kaladkaring tulad ko:

I don't wanna miss a thing.
Don't touch my birdie.
Where the boys are.
Saving all my love for you.
Girls just wanna have fun.
Babae po ako.

We ate with gusto. I luuurve the food. No, seriously. The spaghetti was fabulous pero naumay ako.

Tapos kanta ulit. Kanta. Until I finally lost my voice.

"Weh, nawalan ka na ng boses? Sige nga ungol nga!"

Mga gagang to.

"Ahh! Oh my god. Ahh!"

O di natawa kayo sa katarantadahan niyo.

Ang hirap pala tumawa ng tumawa na alam mo na sa loob nalulungkot ka. Parang tanga lang.


Posted at 11:16 am by batobalani
Make a comment  

Prosti's Entry #6: Paskong Pampokpok

Una sa lahat binabati ko kayo ng maligayang pasko.

Maligayang pasko.

Ar dagil pasko, day off ko. May pera naman ako pang noche buena, kaya yun hindi naman kumakalam ang sikmura ko ngayon.

Masaya nga ba ako?

Magbibilang ako ng dahilan para masabi ko na masaya ako:

1. I'm alive, and I'm at the peak of my career. :)

2. I have a family.

3. I am blessed to have alindog.

This time let me think of reasons for feeling sad:

1. Even when I have a career, a family and a home...

I still feel used and alone.

This reason is big enough for me to ask myself, masaya nga ba ang basko ko?

Buti na lang birthday mo to papa jesus. Kung hindi, nako hindi ako magdidiwang ever!

MERRY CHRISTMAS! 


Posted at 07:49 am by batobalani
Make a comment  

Dec 23, 2008
Prosti's Entry #5: Friendship

Sabi nila mas masarap daw magsulat kapag malungkot. Ang emo.

Thoughts come and go, whether something good happens or not. Sometimes, it is even harder to write when one feels hundreds of emotions. I don't think it's writer's block, or maybe it is. It's probably the emotions that actually block the writer. Ewan.

Ito na siguro yung isa sa mga araw na ayokong magsulat, nakakatamad kasi nakakainis. I type something down and then I highlight everything and the page goes blank once again. That's bullshit.

Earlier this morning, I took a jeepney ride on my way to Monumento to meet a "friend" (no malice, babae yun). I went in and all the guys turned their heads towards where I actually sat and gawked at my uber skimpy shorts. Shortly, to my dismay, they turned back and stopped looking at me.  Bakit?

May nanay na tumabi sakin na nagpapasuso ng batang ngalngal ng ngalngal.

Buwisit. Agaw pa sa atensyon? But why didn't they just look at the woman's boobs?

Ewan di ko din nagets. Siguro, kung lalaki nga naman ako, mas gusto kong manuod ng lalaking dumedede sa babae.

Commercial: If I sound profane, you have the choice to hop to another blog. Duh, it's pretty obvious that this is a sen-s/x-ual blog. 

I had a short conversation with her (it lasted for 3 hours). Short. Dapat kasi overnight yun, just like I used to do. Pero, I've got work, este...

Career.

Pano mo nga ba sasabihin na pokpok ka sa iba? Katulad nung unang narinig ng friend ko na pokpok ang bestfriend niya.

I can still remember. This happened a year ago.

"Lour, anung gagawin mo kung naging pokpok ang malabirhen mong kaibigan na tulad ko?"

"Mandidiri ako sa yo, tapos sasabihin ko na yuck, nasa loob ang kumukulong landi ng putang to."

... 

"Puta ako."

...

"Okay lang yun, friend kita. Irerespeto ko desisyon mo. Andito parin ako..."

"Thanks friend."

Sarap murahin.


Posted at 03:36 am by batobalani
Make a comment  

Dec 22, 2008
Prosti's Entry #4: Paghahantay

Sumuko ako kay Eric. (Not his real name) Nakakapagod siya.

Why did I even have to keep his identity? He's not much of an importance anyway. I have no idea. He was just someone who swept past through my fingers. Someone I just had sex with this night. Okay, his real name was Joseph.

Teka. Sana di ninyo isipin that this is like eleven minutes. This will never be like that screwed-up novel.

It's pretty obvious that I'm using prostitution as a scapegoat for something even more painful than getting laid every night with a stranger.

Pero, di mo mabubura na pok pok ako. Haha.

Ayun balik tayo sa kuwento. Ang tagaaaal niya tayuan (ng balahibo) at tagaaaal niya labasan (ng pawis) at ang tagaaaal nya dumating. Nakakainip.

Alam mo ba yung pakiramdam na palagi kang naghihintay sa mga bagay na akala mo importante? You offer unworthy traces of hope to the same unworthy people. You know it yet you do it anyway. That's a blind lover for you.

Ayun nga. Kakaantay mo, napaparanoid ka na di mo na napapasaya baka naghanap na ng ibang prosti at di mo na siya magiging suki. Tapos pag dumating sa yo, bubungangaan mo na ang tagal at sasabihin lang sa yo, "Tama na ang satsat, kantutin mo na lang ako."

Then he penetrates your sacred inside, like a tapeworm devouring your instestines. Like a parasite living inside you, that without your fluids, the bastard won't live. Kunwari masaya ka, uungol ka ng konti. Fake it bitch, so you can have more. Guys like it when you moan anyway. Ahh.

He stares at you, while you're smoking. His dick is as thick as a match stick. Of course, that's exaggeration but what the heck.

He handed 1500 and left.

I smiled and told myself. Yes, may pambili na ako ng libro.

I got dressed, put a little make up, left his unit and went away like some sophisticated bitch walking away from a corporate office. I waited for a cab near mcdo, waited, waited...for 30 minutes to an hour.

Then I realized I was waiting for a cab in the wrong spot. Doesn't that annoy you? At some point you thought you were doing the right thing but after exhausting yourself, you realize you were wrong and that you were actually waiting for nothing.

That's what I did.

Finally, I rode a cab and began thinking about a quote I received from someone else.

You know you're in love when you can't fall asleep because reality is finally better than your dreams... - Dr. Seuss

Commercial: Di ako naniniwala na sinabi ni Dr. Seuss to. He's way smarter than that. Pero kung sinabi man niya yun, mamimiwala akong when you can't feel asleep, yun ay di dahil lang sa in love ka. May away kayo, may stress ka, uminom ka ng uber tapang na kape, o dikaya, may kasex ka. At ang realidad, ay palaging mas maganda sa panaginip. Kahit pa may mangyaring di maganda sa yo, o di kaya in love ka man o hindi. Ang realidad ay maganda because unlike dreams, things are not confined in your head. Reality is more complex, thus more alive.

I went back home at 2, emptied my pockets and a piece of note fell. I picked it up and it said:

Peter. 0905+++++++

Putang ina.

Nakasun kaya ako.


Posted at 07:04 am by batobalani
Make a comment  

Prosti's Entry #3: Agaw Dilim Takaw Tikim (The Twilight Hunkie)

Bago ako umalis ng probinsya, nag usap kami ni Tonyo. Sabi niya, ang layo mo na. Ang dami mong plano, samantalang matitira ako dito. Umalis akong nakangisi sa kanya, sabay halik at sabing "Ang malas mo, sarili mong syota di mo matitikman."

Ayoko ng mga taong walang plano sa buhay. Some people think  they can get away without even thinking of plans. Ang plano parang condom, matuwa man ang lalaki o hindi na may suot siyang condom, ang importante alam ko na hindi ako basta basta masisira ng pagiging buntis dahil protektado ako sa tamod. Ang plano, mabilis at maayos mo man ipatupad o hindi, ang importante alam mong kahit papano may direksyon ka at di ka nawawala. While it is true that plans just bring disappointments and frustrrations, these also give us hope that we can act better than we think. The weakness of the will is apparent when one's plans do not materialize and just become mere spoken products of the mind. At katulad ng planong mahina na hindi kayang isakatuparan, ang condom kapag butas di rin epektib.

Ayun nga, di umalis na ako. Habang nasa bus, may nakita ako lalaki na walang katabi. Ngumiti ako at sinabing "pwedeng umupo sa tabi mo?" Sabi niya oo. Eh di umupo ako. Tapos nagbasa ako ng Twilight.

Sabi niya, binabasa mo din pala yan. Akala niya siguro, because Twilight is in, and he's read it, it makes him a cool guy. What he doesn't know is I'm reading it to know why everyone finds its main character Edward Cullen "hot". I have met thousands of guys and Edward Cullen is just like all of them. Malibog at egotistic bastard.

Tapos ako dahil ok naman makipag usap yung lalaki, sabi ko "Oo. Pero di ko masyadong gusto."

"Bakit? Di mo ba gusto si Edward?"

"Hindi."

"Wow."

"Huh?"

"Wala. Nakakatuwa lang."

Ayoko na sana ng usapang Twilight. Nakakadiri. Pero lalaki siya at malay mo, makalantari ko papuntang Sogo, so go,go,go may-I-converse-with-you parin ako.

"Anung nakakatuwa?"

"Teka, ang haba na ng usapan natin, pero di ko parin alam ang pangalan mo."

"Anu munang nakakatuwa?" Ngumiti ako. Sabay mabagal ng pagkurap. Malandi ako. At kung gusto mong lumandi, isang tip lang. Magsimula ka sa mata, tapos sundan mo ng ngiti.

"Nakakatuwa kasi, akala ko katulad ka ng iba ng guwapong guwapo kay Cullen."

"Ah. Haha! Parang may insecurity naman sa sinabi mo. Ikaw ba gusto mo si Cullen?"

"Oo."

...

Bumalik ako sa pagbabasa ng libro. Siguro kaya yun na din ang binasa ko para pampatulog. Bakit ako nagbasa ulit?

Dahil may katabi akong bading. Or so I thought.

"Gusto ko siya kasi ang perpekto niyang lalaki. Sa ganda mong yan siguro, nakakuha ka na ng katulad nya no?"

Gago ba to? Walang perpektong lalaki. Lahat yan sasaktan ka. Lahat yan, maghahabol ng parausan ng libido. Nagkakaiba lang sa istilo. May kunwaring gentleman muna, merong deretsahan, may pervert.

"walang perpektong lalaki. At wala pa akong boyfriend."

Pano ako magkakaroon ng boyfriend? Bawal yun sa trabaho.

Shaw na. Bababa na ako.

Pagtayo ko, sabi niya.

"Miss.."

Nagabot siya ng papel. May nakalagay na pangalan at number. Anung gagawin ko dito? Anu ako mag aaksaya ng oras para tawagan ka? Hoy ang ganda kong to, di ako hahabol ng baklitang nakikilala lang sa bus na hindi nga ata marunong yumugyog ng pokpok.

Binigay niya, ngumiti ako at umalis. Sabay laglag ng papel. Mula sa malayo, habang patakbo ang bus, nakita kong nakatingin siya at yumuko sabay harap.

Pinulot ko ulit ang papel at naglakad palayo.


Posted at 03:26 am by batobalani
Comment (1)  

Dec 21, 2008
Prosti's Entry #2: Birhen

Ang classic talaga nito. Naka ilang revisions, naka ilang gaya, naka ilang translations. Pero this one remains so classic, so vintage, so beautiful. Nakikita ko yung sarili ko dito, pag si kuya ay magaling. :)


Posted at 07:09 pm by batobalani
Comment (1)  

Next Page